Motyl Monarcha

Przyszła i u nas kolej na bal ;)  

Misiowa długo myślała, za co się przebrać, aż pewnego ranka wstała i zakomunikowała, że ma być zwierzak i nic innego. Rozważana po drodze elfka Dzwoneczek prysnęła, jak bańka mydlana. Zwierzak, ale jaki? O to jest pytanie. W ruch poszły 3 encyklopedie. Może wiewiórka albo lisek? Skąd ciągoty do rudego, nie wiem :P Po chwili jednak usłyszałam "Mam!" "Motyl Monarcha!""Chcę być motylem Monarcha"

Żebyście nie wertowali od razu wujka google, to wygląda on tak  :P 

No i się zaczęło :) 

Najpierw encyklopedia i fotki w google, potem szkic skrzydła w skali 1:1 w stosunku do Misiowatej. 

Po wspólnym rysowaniu postanowiłyśmy, iż czułki nie będą na opasce, a na masce. I tak o to powstała z filcu i farby akrylowej, na podbudowie ze zwykłej, czarnej, sztywniejszej przepaski na oczy. Ale maska, to nie wszystko. Założeniem było, że maksymalnie dużo elementów musi być wykorzystane z tych leżakujących już w domu. Minimum kosztów maksimum dobrej zabawy. 

Przystąpiłyśmy do wspólnej pracy. Najpierw wyszperałyśmy wszystkie tkaniny, dzianiny, tiule i filc w kolorze czarnym i odcieniach pomarańczu oraz liczne wstążki, guziki i gumki. Po czy zaczęłam przerysowywać elementy z pierwowzoru, bo przecież jakoś to wszystko trzeba powycinać. Zaczęło się cięcie, układanie, przypinanie. Sycie i kombinowanie jak to wszystko będzie się trzymać na Misiowatej. A i najważniejsze! "Skrzydła mają być ruchome. Chcę nimi machać" Ustaliłyśmy więc, że góra będzie miękka z mocowaniem na karku, nadgarstkach i palcach środkowych, a dół sztywny wzmocniony drutem, mocowany do góry i razem w pasie. Dół miał ładnie wyglądał po opuszczeniu rąk. 

Czas na ostatnie białe plamki, te już malowane. 

Po wycięciu paru górnych stwierdziłam, że to mozolna robota i reszty nie wycinam z filcu. 

A tak, w pełnej krasie, prezentuje się mój okaz kolekcjonerski :) 

(Tylko szpileczki proszę nie wbijać, bo zrobi "Puff!" :) )

Nadszedł czas na bal.